Schrijf.Maks

biografie boeken verhalen familiegeschiedenis

columns gedichten inspiratie citaten links

Luchtwortels:
Na het lezen van een interview met een uitgever die graag 'leunstoel' tuinboeken wilde uitgeven begon het bij me te borrelen. Het was 2003, in ons guest house in zuid Spanje gadden we een ouder echtpaar te gast, dat hilarische verhalen vertelde over hun woongroep in Zeeland en ik kwam op een idee.
De arena van mijn boek is een landgoed in Breukelen met elf zonderlinge bewoners, die voor de tuin een tuinman (vrouw) in dienst nemen. In 2004 begon ik te schrijven, één hoofdstuk per dag, 's nachts bedacht ik hoe het de volgende dag verder zou gaan. Het was net een breiwerk. Onbekommerd veranderde ik van perspectief en maakte me schuldig aan tal van beginnersfouten. Ik liet een paar exemplaren printen en aan wat mensen lezen. Commentaar? nauwelijks. Eén iemand zei: 'Begin met een moord.' Mijn oom gaf me een half kladblok met aantekeningen en de opmerking dat ik er nog lang niet was. Ik heb de hele boel drie jaar in een la geschoven en ben andere dingen gaan schrijven. Op een dag trok ik het lijvig boekwerk tevoorschijn en ben gaan lezen. Inderdaad ja, met schaamrood op de kaken. Maar op de een of andere manier vond ik de zin en de moed om te gaan herschrijven, het idee stond me nog steeds aan. Als een terriër heb ik me in het verhaal gebeten, schema's gemaakt, hele hoofdstukken geschrapt, ingedikt en diepgang aangebracht. Ik heb verschillende perspectieven en tijden uitgeprobeerd; einde, begin en midden doorelkaar gehusseld en weer terug. Uiteindelijk speelt het verhaal zich chronologisch in het jaar 2000 af. In de verleden tijd, en de derde persoon enkelvoud. Trouwens zonder mijn proeflezers, die me aanspoorden en toejuichten en van veel heel nuttig commentaar voorzagen had ik het niet gered.

Flaptekst
Voor tuinliefhebbers die houden van een spannend verhaal.

"Daar hing ze dan vlak naast die rare, houtige gedrochten van wortels alsof ze één van hen was en ze kon niet anders dan te denken aan pa's bizarre fantasieën.
'Het zijn net kinderen, die met vergroeide ruggetjes op het droge trachten te klauteren.' Hij had gelijk gehad. Er waren kinderen, mensen, vlakbij deze plek, in de ijskelder gestorven en daar verdroogd tot mummies. Zij hadden nooit de kans gekregen aan hun eigen dood te ontsnappen. Roos wel. Nu ze wist waar ze was voelde ze pa's nabijheid opeens heel sterk. Hier, op deze plek had ze immers ruim vierentwintig jaar geleden zijn as uitgestrooid. Tussen de luchtwortels van de moerascipres, hun gezamenlijke lievelingsboom."

In Roos Bloemendaals'jeugd was haar vader tuinman op het landgoed Vaart en Vecht nabij Breukelen. Als haar vader op haar dertiende sterft, denkt ze dat hij vermoord werd door de baron. Bijna vijfentwintig jaar later, anno 2000, heeft een projectontwikkelaar zes moderne appartementen gebouwd in het vervallen grote huis, het koetshuis en de voormalige tuinmanswoning. Roos komt in dienst als tuinman van de nieuwe bewoners.
Obsessief gaat ze aan de slag in de verwaarloosde tuin, die weer moet worden zoals vroeger. Van de 'Vaart en Vechters' krijgt Roos maar weinig hulp. Zij zijn vooral met hun eigen leven bezig en bij iedereen lijkt wel een steekje los te zitten. Na het blootgraven van een oude ijskelder doet Roos enkele huiveringwekkende ontdekkingen en weet ze uiteindelijk te reconstrueren wat er in het verleden gebeurd is.

De Zucht van de Moor:
Dit verhaal schreef ik tijdens de SchrijfMarathon in februari 2008, een initiatief van de website-forum Zinniger Zinnen.

Synopsis:
Hans en zijn vriendin Helen zijn op vakantie in Andalusië. Als ze op een avond verdwalen ontmoeten ze een ex-bankrover en zijn twintig jaar oudere Engelse vrouw. Hans en Helen brengen de nacht door in hun ruïne en Hans rookt met de man, Angèl, een joint. Dan komt Angèl met een drug op de proppen die iemand ruim 500 jaar terug in de tijd zou kunnen brengen. Psychisch, want het lichaam blijft achter in het heden. Hans is niet afkerig van geestverruimende middelen en als geschiedenisleraar geïnteresseerd in het verleden.

Hans neemt een druppel van de drug en beleeft de tijd vijf eeuwen eerder. De ruïne blijkt een herberg te zijn. Juist die avond overnacht Boabdil in de herberg, samen met zijn dode vrouw, Morayma. Boabdil was de laatste sultan van Granada. In 1492 moest hij noodgedwongen zijn emiraat overgeven aan Isabelle en Ferdinand, de Katholieke Koningen. Hans raakt gefascineerd door de man, maar vooral door zijn dode vrouw, die even haar ogen opent en in niets op Helen lijkt.

Tijdens het vervolg van hun vakantie neemt Hans steeds vaker tripjes naar het verleden. Hij ontmoet Boabdil en Morayma als verliefde jonge mensen, Boabdil als gefrustreerd krijgsheer en Morayma als diepbedroefde moeder. Ondertussen weet Helen van niets en haar relatie met Hans komt onder grote druk te staan, vooral als de discussie rond Helens kinderwens oplaait. Hans wil geen kinderen, en als blijkt dat Helen met de pil gestopt is zorgt hij er wel voor dat ze niet zwanger zal raken. Tot hij op een nacht, zozeer in de ban is van Morayma, dat hij beide vrouwen met elkaar verward.

Het verhaal gaat over de herhaling van de geschiedenis, wat toen was is nu niet anders, en dan vooral gerelateerd naar kinderen. De rol van het kind zijn, het krijgen van een kind en het worden en zijn van een ouder.

Schimmen in de Vallei:
Dit verhaal schreef ik in het Engels, Shades in the Valley, naar aanleiding van een waargebeurde geschiedenis.

Carriërevrouw, Nicolette is eind dertig als zij met haar veel oudere echtgenoot Tim, besluit tot het adopteren van een tweeling. Ze komen op een adoptie wachtlijst voor een tweeling uit Guatemala. Jaren later, Nicolette is al in de veertig, en Tim bijna zestig krijgen ze bericht: er is een tweeling geboren, die aan hun zal worden afgestaan. Ze kunnen de kinderen in het najaar gaan ophalen. Euforisch besluiten het echtpaar in Zuid-Spanje te gaan wonen, zodat de tweeling Spaanstalig op kan groeien.

Frank is een zonderlinge Engelsman, die leeft als kluizenaar in de natuur, in een prachtige vallei in Andalusië. Hij helpt Nicolette en Tim bij het zoeken naar een huis in een dorp. Met zijn charme raakt hij een gevoelige snaar bij Nicolette. Ze wordt verliefd en neemt een impulsief besluit. Ze verlaat Tim en daarmee haar in aantocht zijnde tweeling. Als de euforie over haar verliefdheid taant beseft ze wat ze heeft opgegeven. Zeker als ze ontdekt wat voor een man Frank eigenlijk is.

Momenteel schrijf ik een familiegeschiedenis, eveneens naar aanleiding van feiten. Het wordt een natuurlijke mix van feiten en fictie.

Mijn nieuwe boek gaat zich weer afspelen in een bergdorp in de Sierra Nevada. Twee Nederlandse vrouwen ontmoeten elkaar in de B&B van Mari Gold. Camilla is burnout en gaat een tijdje helpen bij haar engelse oudtante, Mari Gold. Alma is op zoek naar haar Spaanse halfbroer. Haar vader blijkt kort na de oorlog een zoon verwekt te hebben bij een Spaanse schone. Alma vindt hem in het bergdorp. Ze logeert in de B&B van Mari Gold en raakt bevriend met Camilla. Samen ontdekken ze steeds meer intriges tussen de zonderlinge dorpsbewoners. Als tante Mari komt te overlijden zetten Camilla en Alma de B&B samen voort.

© Marjet Maks

Schrijfmaks bezoek